پوست خشک و پوست دهیدراته تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارند. اما در برخی موارد ممکن است علائم مشابهی را از خود نشان دهند. در نظر داشته باشید، تفاوت کلیدی پوست خشک و پوست دهیدراته در کمبود چربی و کمبود آب است. در ادامه با بررسی برخی موارد راحت‌تر می‌توانیم تفاوت خشکی و دهیدراته بودن پوست را درک کنیم.

پوست خشک

•  کمبود چربی طبیعی (سبوم) دارد. این امر باعث می شود که پوست به طور طبیعی توانایی خود را برای حفظ رطوبت از دست بدهد و خشک و پوسته پوسته شود.
•  پوست خشک، به عنوان نوعی از پوست در نظر گرفته می‌شود. بااین‌حال ممکن است افراد با پوست چرب و معمولی به مرور زمان، دچار خشکی پوست شوند.
• اغلب با عوامل ژنتیکی مرتبط است.
• پوست خشک با عواملی مانند آب و هوای سرد و خشک، باد، قرار گرفتن در معرض آفتاب، استفاده از صابون های خشن و شوینده ها و برخی داروها به‌وجودآمده و یا بدتر می‌شود.
• پوست خشک با علائمی چون کشش، خشکی، خارش، پوسته پوسته شدن و قرمزی همراه است.
• پوست خشک با محصولات روغنی و نرم کننده درمان می‌شود.

نکته

دقت کنید که نمی‌شود همزمان پوست چرب و خشکی داشته باشید. بلکه ممکن است به دلیل عوامل گفته شده پوست چرب شما بر اثر عواملی خشک شود.

پوست دهیدراته

• پوست دهیدراته دچار کمبود آب و رطوبت است. این امر باعث می شود که پوست خشک، زبر و کدر به نظر برسد.
• دهیدراته شدن برای هر نوع پوستی، حتی پوست چرب اتفاق می‌افتد.
• اغلب با کمبود آب بدن مرتبط است. این می تواند به دلیل نوشیدن آب ناکافی، بیماری و مصرف مواد دفع آب باشد.
• دهیدراته شدن پوست با عواملی مانند آب و هوای گرم و خشک، استفاده از کافئین و الکل، محصولات نامناسب و برخی داروها بدتر می‌شود.
• پوست دهیدراته با علائمی چون خستگی، تیرگی، حساسیت و خطوط ریز همراه است.
• پوست دهیدراته با محصولات مرطوب کننده و آبرسان درمان می‌شود.